Aktorzy

fot. A. Georgiew

Beata Fudalej –  Od 1999 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwentka krakowskiej PWST (1989). W latach 1989–2003 aktorka Starego Teatru w Krakowie (od 2001 roku Narodowy Stary Teatr w Krakowie). Doktor habilitowany sztuk teatralnych, wykłada w krakowskiej PWST.
Laureatka I nagrody Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (1991) oraz II nagrody w konkursie „Kabareton” Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1994). Wyróżniona za kreacje stworzone na deskach Starego Teatru w Krakowie – nagrodą za rolę w Grzebaniu, inscenizacji Jerzego Jarockiego w 2. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (1996), nagrodą za rolę Ariela w Burzy Shakespeare’a w reżyserii Rudolfa Zioły na 1. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku (1997), nagrodą za rolę Mariany w Miarce za miarkę Shakespeare’a w reżyserii Tadeusza Bradeckiego na 2. Ogólnopolskim Festiwalu Komedii „Talia” w Tarnowie (1998). Laureatka Feliksa Warszawskiego w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola kobieca” za rolę Maryny w Pożegnaniach Dygata w reżyserii Agnieszki Glińskiej w Teatrze Narodowym (2013).
Przygotowany pod jej opieką spektakl studentów warszawskiej Akademii Teatralnej i łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej Kwartet dla czterech aktorów Schaeffera otrzymał I nagrodę Międzynarodowego Festiwalu Zdarzenia im. Józefa Szajny w Tczewie (2011).

Odznaczona Srebrnym (2005) i Złotym Krzyżem Zasługi (2017).

fot. A. Georgiew

Wojciech Malajkat – Aktor, reżyser. Absolwent łódzkiej PWSFTviT (1986). Aktor teatrów warszawskich: Studio (1986–2001), Teatru Narodowego (1997–2008). Od 2009 roku dyrektor naczelny i artystyczny warszawskiego Teatru Syrena. Współpracował z teatrami warszawskimi: Scena Prezentacje, Videoteatrem „Poza”, Teatrem Wielkim – Operą Narodową, Bajka, Polonia, 6. Piętro, a także ze szczecińską Operą i Operetką, Teatrem im. Jaracza w Łodzi, Bałtyckim Teatrem Dramatycznym w Koszalinie, Teatrem Dzieci Zagłębia w Będzinie, Teatrem Wielkim w Poznaniu, krakowskim Teatrem KTO, Teatrem Zagłębia w Sosnowcu, wrocławskim Centrum Sztuki Impart.
Uhonorowany Nagrodą im. Leona Schillera (1988) i Nagrodą im. Stanisława Wyspiańskiego (1988). Wyróżniony nagrodą publiczności za rolę tytułową w Hamlecie Shakespeare’a w reżyserii Guido de Moora w Teatrze Studio w Warszawie na 25. Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych (1986), Nagrodą Artystyczną Prezydium Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Łodzi i Konferencji Rektorów Państwowych Uczelni Wyższych w Łodzi (2001), nagrodą za rolę Mężczyzny w słuchowisku Dziewięć lat Szaniawskiego w reżyserii Andrzeja Jarskiego na 5. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie (2005). Otrzymał tytuł Najlepszego Aktora w plebiscycie publiczności za rolę Vladimira w Czekając na Godota Becketta w reżyserii Antoniego Libery w Teatrze Narodowym w Warszawie na 13. Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych w Łodzi (2007), a także nagrodę aktorską za rolę Sędziego Śledczego H. w Zbrodni z premedytacją Gombrowicza w reżyserii Izabelli Cywińskiej z Teatru Polonia w Warszawie na 10. Międzynarodowym Festiwalu Gombrowiczowskim w Radomiu (2010). Podczas Polkowickich Dni Teatru przedstawienie Hipnoza Cwojdzińskiego w reżyserii Wojciecha Malajkata z Teatru Bajka w Warszawie otrzymało Złotego Miedziaka (2010), trzy lata później aktor został wyróżniony nagrodą za rolę Colina w przedstawieniu Trener życia Reeda we własnej reżyserii z Teatru Syrena w Warszawie (2013).

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2005).

fot. A. Georgiew

Zbigniew Zamachowski – Od 1997 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwent łódzkiej PWSFTviT (1985). W latach 1985–2001 aktor Teatru Studio w Warszawie. Współpracował z łódzkim Teatrem Studyjnym’83, krakowskim Teatrem KTO, a także z teatrami warszawskimi: Scena Prezentacje, Rampa, Dramatycznym, Ateneum, Syrena, na Woli, Polonia, Roma.
Wyróżniony nagrodą indywidualną i nagrodą dziennikarzy za rolę Pianisty w przedstawieniu łódzkiej PWSFTviT, Synu marnotrawnym Trembeckiego w reżyserii Adama Hanuszkiewicza na 3. Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi (1985). Uhonorowany Nagrodą  im. Stanisława Wyspiańskiego I stopnia za osiągnięcia aktorskie w teatrze, filmie i na estradzie (1989). Laureat Nagrody  im. Aleksandra Zelwerowicza za role w dramatach Czechowa: Iwana Wojnickiego w Wujaszku Wani w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego w Teatrze Studio w Warszawie i tytułową rolę w Płatonowie w reżyserii Andrzeja Domalika w Teatrze Telewizji (1993). Nagrodzony Metronomem, nagrodą „Sztandaru Młodych” za rolę w przedstawieniu Big Zbig Show Magdy Umer w Teatrze Rampa w Warszawie (1993). Uhonorowany Nagrodą im. prof. Aleksandra Bardiniego na 18. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (1997). Laureat wyróżnień Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie – za rolę Onego II w Piaskownicy Walczaka w reżyserii Dariusza Gajewskiego (2006) i za rolę Roberta w Balladzie o kluczu Dobrzyckiego w reżyserii Waldemara Krzystka (2008).
Wyróżniony Złotą Odznaką w plebiscycie „Złota piątka” „TeleRzeczpospolitej” (1995) i Złotym Laurem „Przekroju” (1995).
Laureat nagród Festiwalu „Młode kino polskie” w Gdańsku: wyróżnienia za rolę Chłopaka w Ucieczce Tomasza Szadkowskiego (1987) oraz nagrody aktorskiej za role Króla w Ludożercy Łukasza Wylężałka i Wicia w Zadzie wielkiego wieloryba Mariusza Trelińskiego (1988). Laureat Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego za role: Króla w Ludożercy, Wicia w Zadzie wielkiego wieloryba, Piotra w Dotkniętych Wiesława Saniewskiego, Seweryna w Zabij mnie, glino Jacka Bromskiego i Artura Janickiego w Dekalogu. Dziesięć Krzysztofa Kieślowskiego (1989). Laureat nagród za pierwszoplanowe role męskie Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni: za rolę Tomasza Siwka w Zawróconym Kazimierza Kutza (1994) i Mariana w Przybyli ułani Sylwestra Chęcińskiego (2006). Dwukrotny zdobywca Orła – Polskiej Nagrody Filmowej za rolę Edzia w filmie Cześć Tereska Roberta Glińskiego (2002) i za rolę Jaśka w filmie Zmruż oczy Andrzeja Jakimowskiego (2004). Wyróżniony nagrodą za całokształt twórczości na 9. Festiwalu Filmowym Opolskie Lamy (2011). Trzykrotny zdobywca Wiktora (1992, 1993, 1997), dwukrotny zdobywca „Złotej Kaczki”, nagrody miesięcznika „Film” (1995, 2002).

Uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi (2005), Srebrnym Medalem „Gloria Artis” (2015) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2017).

Organizator

Partnerzy

Patronat medialny

Opieka medialna