Muzycy

Tomoko Akasaka (Japonia, altówka)

Zdobyła wiele nagród, w tym I Nagrodę na 12. Japońskim Konkursie Muzyki Klasycznej i III Nagrodęna 53. Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Monachium. Występowała jako solistka i kameralistka na całym świecie. Jako solistka grała z Orchestre des Bayerischen Rundfunks, Muenchener Kammerorchester, Orchestre de Chamber de Genève, Filarmonica Banatul Timişoara, Wenezuelską Orkiestrą Symfoniczną, Kremerata Baltica, Manheimmer Kammerorchester i JapońskąOrkiestrą Kameralną, pod batutą takich dyrygentów jak: Seiji Ozawa, Johannes Kalitzke, Raman Kofman, Kazuki Yamada, Gheorghe Costin, Olivier Cuendet i Günther Herbig.

Ostatnio wystąpiła z cieszącą się uznaniem serią recitali m.in. w Japonii, Szwajcarii, Francji, Niemczech i we Włoszech. Występy w Genewie i Tokio transmitowały szwajcarskie Romande i NHK-TV.

Grała u boku takich muzyków jak: Mścisław Rostropowicz, Daniel Hope, Gidon Kremer, Heinz Holliger, Menahem Pressler, Charles Neidich, Kuss Quartet, na międzynarodowych festiwalach muzycznych: w Salzburgu, w Lockenhaus, w Bad-Kissingen, w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, BBC Proms, Saito-Kinen, Pablo Casals, w Lucernie, w Verbier, na Festiwalu Muzyki Kameralnej w Zagrzebiu, Festiwalu Wiolonczelowym w Kronberg, w Rio de Janeiro, w San Francisco, Schubertiade i innych. Tomoko Akasaka występowała w największych salach koncertowych, w tym w Amsterdam Concertgebouw, Konzerthaus i Philharmonie w Berlinie, Royal Albert Hall w Londynie, w wiedeńskim Konzerthaus, w Tonhalle w Zurychu, w Suntory Hall w Tokio, w Schloss Nymphenburg w Monachium, w Grand Theatre w Szanghaju, National Centre for the Performing Arts w Pekinie, w Victoria Hall i Grand Théâtre w Genewie. Jej niedawna współpraca z kompozytorem Györgym Kurtágiem wywarła wielki wpływ na jej pracę jako muzyka.

Tomoko Akasaka studiowała u Nobuko Imai, z którą współpracowała również jako adiunkt w konserwatorium w Genewie. Ponadto pracowała jako profesor gościnny w Konserwatorium Muzycznym w Neuchâtel. Obecnie mieszka w Berlinie.

Sebastian Aleksandrowicz (Polska, obój)

Urodzony w 1976 roku w Bytomiu. Absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Stanisława Malikowskiego i Tytusa Wojnowicza.

Od 1996 roku solista orkiestry Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, w latach 2007-2014 roku pierwszy oboista Filharmonii Wrocławskiej. Był także pierwszym oboistą Polskiej Orkiestry Radiowej (2001-2003) oraz Filharmonii Narodowej (2005-2007). Współpracował z takimi orkiestrami, jak: Philharmonie der Nationen Hamburg (pierwszy oboista i solista), Polska Filharmonia Kameralna, Sinfonia Varsovia, Leopoldinum, Wratislawia, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Sinfonietta Cracovia, Morphing Chamber Orchestra Vienna, Vienna Waltzer Orchester.

Znaczące miejsce w jego działalności koncertowej zajmuje muzyka kameralna i solowa. Jako solista lub kameralista występował w Polsce, Hiszpanii, Niemczech, Austrii, Rosji i Japonii, z takimi zespołami jak: Ensemble de Narol, New Art Ensemble, Tokyo Solisten, Sinfonia Varsovia Soloists, Sinfonietta Cracovia, Sinfonia Varsovia, Filharmonia Wrocławska, Filharmonia Gorzowska, Orkiestra Kameralna Leopoldinum, Concerto Avenna, Przemyska Orkiestra Kameralna, Morphing Chamber Orchestra Vienna, Gruppo di Tempera, Royal String Quartet, Lutosławski Quartet, Kwartet Camerata, Hilliard Ensemble; z artytstami takimi jak: Jose Gallardo, Tomoko Akasaka, Marcin Zdunik, Lukasz Dlugosz, Katarzyna Budnik-Gałązka, Jakub Jakowicz, Agata Szymczewska. Wystąpił także w duecie z Andreasem Schollem. Jest muzykiem Amadeus Wind Ensemble – zespołu skupiającego muzyków z Polski i London Symphony Orchestra. W 2016 roku, wraz z Arturem Kasperkiem, w ramach festiwalu Łancuch dokonał światowego prawykonania Interludiów Witolda Lutosławskiego. Od wielu lat jest wykładowcą i współorganizatorem Międzynarodowego Festiwalu Kameralistyki Ensemble w Książu.

fot. M. Mulawa

Jakub Jakowicz (Polska, skrzypce)

Polski solista, kameralista i pedagog. Studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie ojca, Krzysztofa Jakowicza. Był również ostatnim uczniem jednego z twórców polskiej szkoły skrzypcowej, prof. Tadeusza Wrońskiego.

Koncertuje od 11 roku życia. Grał ze wszystkimi czołowymi polskimi orkiestrami. Występował jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonią Monachijską, Orchestra del Maggio Musicale we Florencji, Filharmonią Czeską w Pradze, Orchestra di Santa Cecilia w Rzymie, Filharmonią Drezdeńską, Orchestre de la Suisse Romande w Genewie, Orquesta Nacional w Madrycie, Royal Stockholm Philharmonic, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo i Concerto Köln. Współpracował z takimi dyrygentami, jak Pinchas Steinberg, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Yan Pascal Tortelier, Eiji Oue, Krzysztof Penderecki, Agnieszka Duczmal, Michail Jurowski, i Marc Minkowski.

Jako kameralista Jakub Jakowicz od lat tworzy duet skrzypcowy z ojcem, Krzysztofem. Od 2000 r.gra z pianistą Bartoszem Bednarczykiem. Artysta występował ponadto z takimi muzykami, jak Heinz Holliger, Paul Gulda, Michel Lethiec, Anna Maria Staśkiewicz, Katarzyna Budnik-Gałązka, Ryszard Groblewski, Avri Levitan, Daniel Müller-Schott, Andrzej Bauer, Rafał Kwiatkowski, Marcin Zdunik oraz Zvi Plesser.

W latach 2008–2014 był prymariuszem Lutosławski Quartet natomiast od 2006 r. jest członkiem Zehetmair Quartet. Płyta zespołu z utworami Béli Bartóka i Paula Hindemitha otrzymała nagrodę Diapason d’Or de l’Année 2007. Jakub Jakowicz w Zehetmair Quartet występował m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Wigmore Hall w Londynie, Suntory Hall w Tokio, Konzerthaus w Wiedniu, Zankel Hall i Y Hall w Nowym Jorku, a także na słynnych festiwalach muzycznych, m.in. w Schleswig-Holstein, Salzburgu, Lucernie, Aldeburgh czy Edynburgu.

Zwycięzca konkursów skrzypcowych w Lublinie (1993), Wattrelos we Francji (1995) i Takasaki w Japonii (1999). W 2001 r. został zwycięzcą Międzynarodowej Trybuny Młodych Wykonawców w Bratysławie (organizowaną przez UNESCO). Jest także laureatem Paszportu „Polityki”za rok 2003. W 2007 r. został uhonorowany nagrodą„Orfeusz” podczas Festiwalu „Warszawska Jesień”.

Nagrywa dla ECM, Subito Records, Polskiego Radia, Naxos, CDAccord.

Od 2004 r. uczy gry skrzypcowej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Gra na instrumencie Piotra Janowskiego, dzięki uprzejmości rodziny tego legendarnego, polskiego skrzypka.

fot. M. Szczepański

Piotr Janosik (Polska, wiolonczela)

W 1986 roku ukończył Akademię Muzyczną w Warszawie, w klasie profesora K. Michalika. W 1983 roku został laureatem I nagrody na Konkursie Wiolonczelowym im D. Danczowskiego w Poznaniu. Równocześnie podjął, trwającą do dnia dzisiejszego, współpracę z Kwartetem Śląskim. Działalność w Kwartecie zaowocowała licznymi koncertami w kraju i zagranicą oraz nagraniem ponad 20 płyt CD, z których dwie otrzymały nagrody „Fryderyk”. W 1999 roku, z okazji jubileuszu 20-lecia Kwartetu Śląskiego został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Obecnie jest adiunktem Akademii Muzycznej w Katowicach.

Paavali Jumppanen (Finlandia, fortepian)

W ciągu ostatnich kilku lat, wszechstronny i obdarzony wielką wyobraźnią fiński wirtuoz Paavali Jumppanen zyskał miano muzyka dynamicznego, o niemal nieograniczonych możliwościach, który dał się już poznać na arenie międzynarodowej jako solista, muzyk orkiestrowy, artysta nagrywający płyty, dyrektor artystyczny oraz częsty wykonawca muzyki współczesnej i awangardowej. Jumppanen wielokrotnie występował w Stanach Zjednoczonych, Europie, Azji i Australii, gdzie współpracował ze światowej sławy kompozytorami, takimi jak Boulez, Murail, Dutilleux czy Penderecki, a także z wieloma fińskimi artystami. The Boston Globe chwalił jego „pełną energii muzykalność”, a The New York Times jego „moc i niezwykłą gamę kolorów”. Ostatnimi czasy Paavali Jumppanen poświęcił się wykonywaniu kompletnych cykli sonat fortepianowych Beethovena i Mozarta. Często wykonywał wszystkie koncerty fortepianowe i sonaty kameralne Beethovena. Paavali Jumppanen studiował w Sibelius Academy w Helsinkach, a następnie współpracował z Krystianem Zimmermanem w Basel Music Academy w Szwajcarii, gdzie studiował w klasie organów, fortepianu i klawikordu. Jednym z najważniejszych mentorów dla Jumpannena pozostaje rosyjski pianista Konstantin Bogino. W skład stale poszerzającej się dyskografii Paavaliego Jumppanenena wchodzi „najlepsza jak do tej pory płyta z muzyką fortepianową Bouleza” (The Guardian, o trzech sonatach wykonanych na życzenie kompozytora, wydanych przez DGG) oraz kompletny cykl sonat fortepianowych Beethovena, wydany przez Ondine. Jumppanen spędził sezon 2011-12 jako profesor wizytujący na uniwersytecie Harvarda, gdzie na wydziale muzycznym studiował muzykologię i teorię, aby jeszcze bardziej zagłębić się w tematyce wiedeńskiej muzyki XVIII wieku.

© élodie crebassa / naïve

Laurent Korcia (Francja, skrzypce)

Francuski skrzypek, absolwent Narodowego Wyższego Konserwatorium Muzyki i Tańca w Paryżu, które ukończył pod kierunkiem Michèle Auclair.

Otrzymał szereg nagród i wyróżnień, wśród których można wymienić Order Sztuki i Literatury, tytuł „Solisty Roku 2002” przyznany przez kapitułę Victoires de la Musique, nagrodę im. George’a Enescu francuskiego Stowarzyszenia Autorów, Kompozytorów i Wydawców Muzycznych (SACEM) oraz Grand Prix du Disque de l’Académie Charles Cros.

Jako solista koncertował pod batutą wielu cenionych dyrygentów, takich jak m.in.: Yuri Ahronovitch, Semyon Bychkov, Charles Dutoit, Daniele Gatti, Valery Gergiev, Emmanuel Krivine, Louis Langrée, Kurt Masur, John Nelson, Kazushi Ono, Sakari Oramo, Michel Plasson, Manuel Rosenthal, Yutaka Sado, Tugan Sokhiev, Vladimir Spivakov, Yan Pascal Tortelier, Heinz Wallberg czy Walter Weller.

Występował podczas festiwali muzycznych w Verbier, Hongkongu, Rzymie, Petersburgu, Perth.

Liczne nagrania płytowe dokonane przez artystę uznawane są przez krytyków za wzorcowe interpretacje najbardziej wymagających dzieł literatury skrzypcowej. W swoim bogatym dorobku fonograficznym posiada m.in. albumy BartóKorciaMister PaganiniCinemaDansesDoubles Jeux, a także płyty zawierające koncerty skrzypcowe P. Czajkowskiego i E.W. Korngolda oraz 6 Sonat na skrzypce solo E. Ysaÿe’a, uhonorowane wieloma nagrodami prestiżowych magazynów muzycznych, wśród których należy wyróżnić „Gramophone Magazine”, „BBC Music Magazine” i „Diapason”.

fot. T. Jod

Szymon Krzeszowiec (Polska, skrzypce)

Jest cenionym skrzypkiem, solistą i kameralistą. Ukończył Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Romana Lasockiego oraz Conservatorium van Amsterdam u prof. Hermana Krebbersa. Jest laureatem konkursów skrzypcowych w Poznaniu (im. Zdzisława Jahnkego), Warszawie (im. Tadeusza Wrońskiego) i Brescii (Włochy) oraz zdobywcą pierwszych nagród na konkursach muzyki kameralnej w Kopenhadze i Sondershausen (w trio smyczkowym Aristos).

Ma w swoim dorobku występy solowe z czołowymi polskimi orkiestrami, takimi jak NOSPR, Sinfonia Varsovia, oraz większością filharmonicznych orkiestr w kraju.

Od 2001 roku jest prymariuszem Kwartetu Śląskiego, z którym regularnie koncertuje na całym świecie. Zespół jest laureatem wielu znaczących nagród i wyróżnień, w tym pięciu ”Fryderyków” oraz Gramophone Classical Music Award za nagranie kompletu kwartetów smyczkowych Grażyny Bacewicz.

Artysta współpracuje na stałe z pianistą Wojciechem Świtałą, z którym nagrał komplet sonat skrzypcowych Johannesa Brahmsa dla Sony Classical Poland. W swoim dorobku ma ponad 30 płyt z muzyką solową i kameralną dla takich wytwórni, jak EMI Music Poland, Chandos, BIS, CDaccord, Naxos, ECM, DUX, dacapo oraz Radio Katowice.

Zajmuje się również pedagogiką, kierując Zakładem Skrzypiec oraz prowadząc klasę skrzypiec w macierzystej uczelni. Sprawuje artystyczną pieczę nad Międzynarodową Akademią Sztuki w Zakopanem oraz Międzynarodowym Festiwalem Skrzypcowym w Katowicach. Od 2004 roku jest wykładowcą letniego Międzynarodowego Festiwalu Kameralistyki Ensemble w Książu. Jest często zapraszany do jury krajowych i międzynarodowych konkursów skrzypcowych.

Roman Licznerski (Polska/Anglia, klarnet)

Studiował grę na klarnecie w klasie Henryka Kierskiego w Liceum Muzycznym i na Akademii Muzycznej w Katowicach. W latach 90-tych zdobył reputację wybitnego młodego klarnecisty. Zdobył wiele nagród (na prawie wszystkich polskich konkursach klarnetowych oraz na kilku międzynarodowych). Otrzymał także kilka znaczących stypendiów (Yamaha, Krajowy Fundusz na Rzecz Dzieci, Prezydent Miasta Katowice). Występował zarówno w Polsce, jak i za granicą (Berlin, London, Mińsk) w repertuarze solowym i kameralnym.

W 1995 roku Roman zdecydował o zmianie kierunku swojej kariery i zaczął studia w Śląskiej Międzynarodowej Szkole Handlowej. Po jej ukończeniu rozpoczął karierę w finansach. Jest biegłym księgowym i większość swojej kariery do dziś przepracował w branży usług finansowych.

Roman przeprowadził się do Londynu w 2001 roku, gdzie mieszka do dzisiejszego dnia. W 2008 roku Roman Licznerski, po ponad dekadzie braku kontaktu z instrumentem, powrócił na zawodową scenę muzyczną, dając dwa koncerty w Polsce podczas Festiwalu Klarnetowego w Szczecinie, gdzie wykonał utwory Webera i Denisova. Swoją przygodę z muzyką kontynuuje jako pierwszy klarnecista Royal Orchestral Society z Londynu, a także udziela się w muzyce kameralnej, w trio i kwintecie klarnetowym. W 2014 roku wydał pierwszą solową płytę z nagraniami koncertów Mozarta i Francaix a także z premierowym nagraniem Orexis (2013) Marka Podkowy na klarnet i orkiestrę. Ostatnio koncertował z Kwartetem Sląskim wykonując Kwintet Klarnetowy Mozarta.

fot. M. Szczepański

Marcin Markowicz (Polska, skrzypce)

Koncertmistrz NFM Filharmonii Wrocławskiej i drugi skrzypek Lutosławski Quartet. Dyrektor Artystyczny Festiwalu Ensemble oraz Akademii Orkiestrowej NFM. Studiował w Lubece (Edinger), Warszawie (Jakowicz, Lasocki) i Bostonie (Totenberg) oraz uczestniczył w wielu kursach prowadzonych m.in. przez Idę Haendel, Grigorija Zhislina i Juilliard Quartet. Jako solista i kameralista zapraszany na takie festiwale jak m.in. „Łańcuch”, Forum Lutosławskiego, Ankara Music Festival, Wratislavia Cantans, Klara Festival w Brukseli oraz Kneisel Hall Chamber Music Festival w USA, Hong Kong Festival of Performing Arts i Tongyeong International Music Festival. Współpracuje z takimi artystami jak Piotr Anderszewski, Kevin Kenner, Garrick Ohlsson, Jose Gallardo, Jacek Kaspszyk, Krzysztof Jakowicz, Michel Lethiec, Bartłomiej Nizioł, Tomasz Strahl, Agata Szymczewska, Uri Caine. Koncertował w większości krajów Europy a także w USA, Brazylii, Meksyku, RPA, Turcji, Chinach, Japonii, Singapurze i Korei Płd. Prowadzi kursy skrzypcowe i kameralne w Polsce i zagranicą oraz jest jurorem Konkursu im. G. Bacewicz we Wrocławiu. Jako koncertmistrz gościnny współpracuje z Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej oraz Polską Orkiestrą Radiową. Nagrywał dla CDAccord, DUX, Naxos, Odradek, NFM i dla Polskiego Radia. Jest również kompozytorem, laureatem I Konkursu im. A. Panufnika. Pisał na zamówieniem.in. Kwartetu Śląskiego, Lutosławski Quartet, Agaty Szymczewskiej oraz Festiwalu Wratislavia Cantans. Jest autorem muzyki teatralnej i filmowej. Jego kompozycje nagrane są przez CDAccord, NFM i Polskie Radio. Wykonawcami kompozycji Marcina Markowicza są m.in. Jakub Jakowicz, Agata Szymczewska, Alexander Gebert, Mats Lidström, Kwartet Śląski, Szymanowski Quartet i Lutosławski Quartet. W 2014 r. otrzymał Nagrodę Marszałka Województwa Dolnośląskiego „Wena” – za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury.

fot. K. Laksa

Marcin Masecki (Polska)

Pianista, kompozytor, dyrygent, aktywista, warszawiak. Jest liderem lub członkiem wielu niezwykle zróżnicowanych projektów, jego znakiem rozpoznawczym wirtuozowska fuzja stylistycznie odmiennych gatunków, oraz przekraczanie granic między tzw. sztuką wysoką a rozrywkową.

Jako pianista klasyczny wydał w 2017 Nokturny Chopina, które interpretuje na swoim legendarnym już pianinku – małym, średniej jakości, 6-oktawowym Kemblu. To jego piąta płyta z serii klasycznej. Do tej pory ukazały się: “Beethoven: Trzy Ostatnie Sonaty” (grane w stoperach i specjalnych słuchawkach wygłuszających, celem zbliżenia się do perspektywy głuchego kompozytora), bachowskie “Kunst der Fuga” (nagrane na stary dyktafon), “Bach: Rewrite” (koncerty klawesynowe Bacha grane na pianinach elektro-akustycznych, wspólnie z Piotrem Orzechowskim i Capellą Cracoviensis), oraz “Scarlatti” (dekonstrukcja sonat Scarlattiego przeplatane improwizacją, grane równocześnie na pianinie i fortepianie). Wspólnym mianownikiem jest zawsze nietypowe spojrzenie na kanon muzyki klasycznej, często poprzez zapożyczanie narzędzi wykonawczych od innych gatunków.

Masecki od 4 lat prowadzi swój Jazzband, grający do tańca. Ostatnio połączył siły z Janem Młynarskim, i jako Jazzband Młynarski-Masecki skupiają się na polskim jazzie przedwojennym. Ich płyta “Noc w Wielkim Mieście” odbiła się szerokim echem. Masecki często występuje również w duecie z perkusistą Jerzym Rogiewiczem, wykonując ragtime’y z drugiej dekady XX wieku.

Masecki od paru lat aktywnie współtworzy letni program Placu Defilad, kulturalnego podwórka Warszawy przy Teatrze Studio. Współtwórca cyklu “Dżemsesje klasyczne” – półformalnych spotkań muzyków mających na celu badanie elastyczności muzyki klasycznej i miejsca w niej na improwizację.

Jako kompozytor jest regularnie zapraszany przez festiwale i zespoły współczesne. Masecki pisze również do filmu (“Zimna Wojna”, “Obce Niebo”, “Fuck For Forrest”) oraz do teatru (“Solaris”, “Pasażerka”). Jest też członkiem zespołu Pictorial Candi, prowadzonego przez Candelarię Saenz Valiente, prywatnie jego żonę.

Od 10 lat jest ściśle związany z wytwórnią Lado ABC. Mieszka w Berlinie.

Piero Massa (Włochy, altówka)

Ukończył z wyróżnieniem klasę skrzypiec i muzyki kameralnej, specjalizując się w dziełach takich twórców, jak: P. Schidlof, D. Asciolla, G. Leone i V. Mendelssohn. W tym samym czasie uczestniczył w kursach muzyki kameralnej z Kwartetem Amadeus. Otrzymał stypendium w Royal Academy of Music w Londynie. Od dawna zapraszany jest na międzynarodowe festiwale muzyczne. Grał z bardzo znanymi muzykami, takimi jak: Martin Lovett, Mischa Maisky, Natalia Gutman, Vladimir Mendelssohn czy Juri Gandelsman. Występował w najważniejszych salach koncertowych i teatrach na całym świecie, takich jak: Teatro San Carlo w Neapolu, Teatro alla Scala w Mediolanie, Teatro La Fenice w Wenecji, Carnegie Hall w Nowym Jorku czy w Filharmonii Berlińskiej. Obecnie nagrywa z Sony Classical i Sony/Deutsche Armonia Mundi. Od 1990 roku zajmuje się zarówno badaniami filologicznymi, jak i badaniami barokowej praktyki wykonawczej na oryginalnych instrumentach, a także koncertowaniem w całej Europie, Rosji i Japonii. Jest założycielem i dyrektorem Centro di Musica Antica e Contemporanea. Od 2003 roku współpracował jako pierwszy altowiolista z orkiestrą Filarmonica della Scala w Mediolanie, jak również z Orkiestrą Scarlatti z Neapolu, z Orkiestrą Filharmonii Arturo Toscanini z Parmy, Orkiestrą Teatro S. Carlo z Neapolu. Od trzydziestu lat uczy gry na altówce w Conservatorio di Musica w Materze. Był także asystentem Vladimira Mendelssohna i Jurija Gandelsmanna.

fot. M. Szczepański

Maciej Młodawski (Polska, wiolonczela)

Urodził się w 1981 roku w Warszawie. Koncertmistrz wiolonczel Orkiestry Symfonicznej NFM i członek Lutosławski Quartet. Absolwent Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli prof. Tomasza Strahla i prof. Andrzeja Bauera (dyplom z wyróżnieniem). Studiował również gościnnie w Hochschule für Musik Augsburg pod kierunkiem Juliusa Bergera i Sebastiana Hessa. Jest laureatem Konkursu Wiolonczelowego im. D. Danczowskiego w Poznaniu oraz Konkursu Muzyki Kameralnej w Łodzi. Jako solista występował z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Wrocławskiej, m.in. inaugurując sezon 2008/2009 pod batutą Maestro Jacka Kaspszyka, był także jednym z dwóch solistów (obok Garricka Olsohna) na trzytygodniowym tournée orkiestry po Stanach Zjednoczonych. Dokonał również polskiego prawykonania utworu Ståle Kleiberga Dopo na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową. Koncertuje w Polsce i za granicą jako członek Lutosławski Quartet, a także w duecie z pianistką Agnieszką Przemyk-Bryłą. Jako solista i kameralista brał udział m.in. w festiwalach Wratislavia Cantans, Ensemble, Muzyka na szczytach, Łańcuch, Forum Lutosławskiego, Hong Kong Arts Festival czy Klara Festival w Brukseli, a także innych festiwalach w Polsce, Turcji, Grecji, Belgii, Chinach i Korei Płd. Występował również w wielu innych krajach Europy i Azji.

Dokonał wielu nagrań płytowych jako pierwszy wiolonczelista orkiestry symfonicznej, jak również z Lutosławski Quartet. Na nominowanej do Fryderyka płycie Witold Lutosławski – Opera Omnia 01 znajduje się też jego wykonanie Wariacji Sacherowskiej oraz Bukoliki (na altówkę i wiolonczelę nagrane z Arturem Rozmysłowiczem).

Organizator

Partnerzy