Muzycy

Tomoko Akasaka (Japonia, altówka)

Zdobyła wiele nagród, w tym I Nagrodę na 12. Japońskim Konkursie Muzyki Klasycznej i III Nagrodęna 53. Międzynarodowym Konkursie Muzycznym w Monachium. Występowała jako solistka i kameralistka na całym świecie. Jako solistka grała z Orchestre des Bayerischen Rundfunks, Muenchener Kammerorchester, Orchestre de Chamber de Genève, Filarmonica Banatul Timişoara, Wenezuelską Orkiestrą Symfoniczną, Kremerata Baltica, Manheimmer Kammerorchester i JapońskąOrkiestrą Kameralną, pod batutą takich dyrygentów jak: Seiji Ozawa, Johannes Kalitzke, Raman Kofman, Kazuki Yamada, Gheorghe Costin, Olivier Cuendet i Günther Herbig.

Ostatnio wystąpiła z cieszącą się uznaniem serią recitali m.in. w Japonii, Szwajcarii, Francji, Niemczech i we Włoszech. Występy w Genewie i Tokio transmitowały szwajcarskie Romande i NHK-TV.

Grała u boku takich muzyków jak: Mścisław Rostropowicz, Daniel Hope, Gidon Kremer, Heinz Holliger, Menahem Pressler, Charles Neidich, Kuss Quartet, na międzynarodowych festiwalach muzycznych: w Salzburgu, w Lockenhaus, w Bad-Kissingen, w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, BBC Proms, Saito-Kinen, Pablo Casals, w Lucernie, w Verbier, na Festiwalu Muzyki Kameralnej w Zagrzebiu, Festiwalu Wiolonczelowym w Kronberg, w Rio de Janeiro, w San Francisco, Schubertiade i innych. Tomoko Akasaka występowała w największych salach koncertowych, w tym w Amsterdam Concertgebouw, Konzerthaus i Philharmonie w Berlinie, Royal Albert Hall w Londynie, w wiedeńskim Konzerthaus, w Tonhalle w Zurychu, w Suntory Hall w Tokio, w Schloss Nymphenburg w Monachium, w Grand Theatre w Szanghaju, National Centre for the Performing Arts w Pekinie, w Victoria Hall i Grand Théâtre w Genewie. Jej niedawna współpraca z kompozytorem Györgym Kurtágiem wywarła wielki wpływ na jej pracę jako muzyka.

Tomoko Akasaka studiowała u Nobuko Imai, z którą współpracowała również jako adiunkt w konserwatorium w Genewie. Ponadto pracowała jako profesor gościnny w Konserwatorium Muzycznym w Neuchâtel. Obecnie mieszka w Berlinie.

Sebastian Aleksandrowicz (Polska, obój)

Urodzony w 1976 roku w Bytomiu. Absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Stanisława Malikowskiego i Tytusa Wojnowicza. Od 1996 roku solista orkiestry Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, w latach 2007-2014 roku pierwszy oboista Filharmonii Wrocławskiej. Był także pierwszym oboistą Polskiej Orkiestry Radiowej (2001-2003) oraz Filharmonii Narodowej (2005-2007). Współpracował z takimi orkiestrami, jak: Philharmonie der Nationen Hamburg (pierwszy oboista i solista), Polska Filharmonia Kameralna, Sinfonia Varsovia, Leopoldinum, Wratislawia, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej, Sinfonietta Cracovia, Morphing Chamber Orchestra Vienna, Vienna Waltzer Orchester. Znaczące miejsce w jego działalności koncertowej zajmuje muzyka kameralna i solowa. Jako solista lub kameralista występował w Polsce, Hiszpanii, Niemczech, Austrii, Rosji i Japonii, z takimi zespołami jak: Ensemble de Narol, New Art Ensemble, Tokyo Solisten, Sinfonia Varsovia Soloists, Sinfonietta Cracovia, Sinfonia Varsovia, Filharmonia Wrocławska, Filharmonia Gorzowska, Orkiestra Kameralna Leopoldinum, Concerto Avenna, Przemyska Orkiestra Kameralna, Morphing Chamber Orchestra Vienna, Gruppo di Tempera, Royal String Quartet, Lutosławski Quartet, Kwartet Camerata, Hilliard Ensemble; z artytstami takimi jak: Jose Gallardo, Tomoko Akasaka, Marcin Zdunik, Lukasz Dlugosz, Katarzyna Budnik-Gałązka, Jakub Jakowicz, Agata Szymczewska. Wystąpił także w duecie z Andreasem Schollem. Jest muzykiem Amadeus Wind Ensemble – zespołu skupiającego muzyków z Polski i London Symphony Orchestra. W 2016 roku, wraz z Arturem Kasperkiem, w ramach festiwalu Łancuch dokonał światowego prawykonania Interludiów Witolda Lutosławskiego. Od wielu lat jest wykładowcą i współorganizatorem Międzynarodowego Festiwalu Kameralistyki Ensemble w Książu.

Katarzyna Budnik (Polska, altówka)

Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec prof.: Mirosława Ławrynowicza, Andrzeja Gębskiego i Janusza Wawrowskiego oraz w klasie altówki prof. Piotra Reicherta. Zatrudniona na stanowisku adiunkta w klasie altówki w macierzystej uczelni. We wrześniu 2013 została laureatką III nagrody prestiżowego konkursu ARD w Monachium. Odniosła również sukcesy w licznych konkursach krajowych i zagranicznych: 47. Międzynarodowym Konkursie im. Ludwiga van Beethovena w Hradec (2008, I nagroda), 15. Międzynarodowym Konkursie im. Johannesa Brahmsa w Pörtschach (2008, I nagroda), 8. Ogólnopolskim Konkursie Altówkowym im. Jana Rakowskiego (2008, I nagroda), Międzynarodowym Konkursie im. Maxa Rostala w Berlinie (2009, II nagroda), Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. Maxa Regera w Sondershausen (2009, II nagroda i nagroda specjalna za najlepsze wykonanie suity na altówkę solo Maxa Regera) oraz IV Międzynarodowym Konkursie im. Michała Spisaka (2010, II nagroda oraz Nagroda Specjalna). Jako solistka i kameralistka wielokrotnie koncertowała w Polsce oraz innych krajach Europy. W 2010 roku brała udział w projekcie Chamber Music Connects the World organizowanym przez Kronberg Academy, gdzie grała z najwybitniejszymi muzykami: Gidonem Kremerem, Tatjaną Grindenko, Yurim Bashmetem oraz Fransem Helmersonem. Za wybitne osiągnięcia otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jest również stypendystką programu „Młoda Polska”. W 2013 roku została nominowana do „Paszportów Polityki”. Od 2014 roku na stanowisku lidera grupy altówek w orkiestrze Sinfonia Varsovia.

José Gallardo (Argentyna, fortepian)

Urodzony w Buenos Aires José Gallardo naukę muzyki rozpoczął w wieku 5 lat od lekcji fortepianu. Najpierw studiował w Konserwatorium w Buenos Aires, następnie pod kierunkiem prof. Poldi Mildner na Wydziale Muzycznym Uniwersytetu w Mainz, gdzie otrzymał dyplom. W tym czasie odkrył swoją pasję do muzyki klasycznej. Inspiracją byli dla niego Menahem Pressler, Alfonso Montecino, Karl-Heinz Kammerling, Sergiu Celibidache, Rosalyn Tureck i Bernard Greenhouse. José Gallardo zdobył wiele nagród krajowych i międzynarodowych, co zaowocowało zaproszeniami na tournée i festiwale takie, jak m.in. Chamber Music Festival Lockenhaus, Verbier Festival, Lucerne Festival, Festiwal Chopin i jego Europa, Ludwigsburg Castle Festival, Schwetzingen Festival, Schleswig Holstein, Kronberg Cello Festival, Musiktage Hitzacker, Kaposfest Hungary oraz Rheingau Music Festival. Artysta intensywnie koncertuje i współpracuje z kameralistami Europy, Azji, Izraela, Oceanii oraz Ameryki Południowej, m.in. z Gidonem Kremerem, Barnabásem Kelemenem, Linusem Rothem, Benjaminem Schmidem, Carolin Widmann, Aliną Ibragimovą, Nilsem Mönkemeyerem, Andreasem Ottensammerem, Nicolasem Altstaedtem, Miklósem Perényi. Dokonał nagrań dla wytwórni EMI Hänssler, Challenge Records Int., Oehms Classics, Neon, Genuin i Naxos. Brał udział w nagraniach do produkcji radiowych i telewizyjnych dla stacji BR, SWR, MDR, BBC, RAI, itd. W latach 1998–2008 był wykładowcą Wydziału Muzycznego Uniwersytetu w Mainz, a od 2008 roku uczył w Leopold Mozart Centre Uniwersytetu w Augsburgu. W 2013 roku został, wraz z Andreasem Ottensamerem, dyrektorem artystycznym festiwalu muzyki kameralnej Bürgenstock Festival w Lucernie.

fot. Nancy Horowitz

Alexander Gebert (Polska/Niemcy, wiolonczela)

Urodził się w 1977 roku w Warszawie, w rodzinie muzyków. Gdy miał trzy lata, przeprowadził się wraz z rodziną do Finlandii. Tu w 1982 roku rozpoczął studia w klasie wiolonczeli Timo Hanhinena w Turun Konservatorio w Turku. Następnie studiował w Sibelius-Akatemia u Csaby Szilvaya, Victorii Yagling, Kazimierza Michalika, Marko Ylönena oraz Heikkiego Rautasalo. W latach 1995-1998 studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w ramach stypendium Rządu Rzeczypospolitej Polskiej. Naukę kontynuował u Philippe’a Mullera w Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Paris oraz – w ramach stypendium DAAD – u Natalii Gutman w Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Stuttgart. W 1997 roku zajął II miejsce na Konkursie im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, a w 2000 roku zdobył III nagrodę na Konkursie im. Antonia Janigra w Zagrzebiu, II nagrodę oraz nagrodę publiczności na Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym w Genewie oraz I nagrodę na Konkursie im. Valentino Bucchiego w Rzymie. Występował zarówno jako solista, jak i kameralista na wielu prestiżowych festiwalach, m.in. Kuhmon Kamarimusiikki, Oleg-Kagan-Musikfest, Festival de Deauville, Ravinia Festival, Kammermusikfest Lockenhaus, West Cork Music oraz na Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Warszawie. Alexander Gebert od 2010 roku jest profesorem i prorektorem Hochschule für Musik Detmold.

fot. M. Mulawa

Jakub Jakowicz (Polska, skrzypce)

Polski solista, kameralista i pedagog. Studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie ojca, Krzysztofa Jakowicza. Był również ostatnim uczniem jednego z twórców polskiej szkoły skrzypcowej, prof. Tadeusza Wrońskiego. Koncertuje od 11 roku życia. Grał ze wszystkimi czołowymi polskimi orkiestrami. Występował jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonią Monachijską, Orchestra del Maggio Musicale we Florencji, Filharmonią Czeską w Pradze, Orchestra di Santa Cecilia w Rzymie, Filharmonią Drezdeńską, Orchestre de la Suisse Romande w Genewie, Orquesta Nacional w Madrycie, Royal Stockholm Philharmonic, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo i Concerto Köln. Współpracował z takimi dyrygentami, jak Pinchas Steinberg, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Yan Pascal Tortelier, Eiji Oue, Krzysztof Penderecki, Agnieszka Duczmal, Michail Jurowski, i Marc Minkowski. Jako kameralista Jakub Jakowicz od lat tworzy duet skrzypcowy z ojcem, Krzysztofem. Od 2000 r.gra z pianistą Bartoszem Bednarczykiem. Artysta występował ponadto z takimi muzykami, jak Heinz Holliger, Paul Gulda, Michel Lethiec, Anna Maria Staśkiewicz, Katarzyna Budnik-Gałązka, Ryszard Groblewski, Avri Levitan, Daniel Müller-Schott, Andrzej Bauer, Rafał Kwiatkowski, Marcin Zdunik oraz Zvi Plesser. W latach 2008–2014 był prymariuszem Lutosławski Quartet natomiast od 2006 r. jest członkiem Zehetmair Quartet. Płyta zespołu z utworami Béli Bartóka i Paula Hindemitha otrzymała nagrodę Diapason d’Or de l’Année 2007. Jakub Jakowicz w Zehetmair Quartet występował m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Wigmore Hall w Londynie, Suntory Hall w Tokio, Konzerthaus w Wiedniu, Zankel Hall i Y Hall w Nowym Jorku, a także na słynnych festiwalach muzycznych, m.in. w Schleswig-Holstein, Salzburgu, Lucernie, Aldeburgh czy Edynburgu. Zwycięzca konkursów skrzypcowych w Lublinie (1993), Wattrelos we Francji (1995) i Takasaki w Japonii (1999). W 2001 r. został zwycięzcą Międzynarodowej Trybuny Młodych Wykonawców w Bratysławie (organizowaną przez UNESCO). Jest także laureatem Paszportu „Polityki”za rok 2003. W 2007 r. został uhonorowany nagrodą„Orfeusz” podczas Festiwalu „Warszawska Jesień”. Nagrywa dla ECM, Subito Records, Polskiego Radia, Naxos, CDAccord. Od 2004 r. uczy gry skrzypcowej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Gra na instrumencie Piotra Janowskiego, dzięki uprzejmości rodziny tego legendarnego, polskiego skrzypka.

Paavali Jumppanen (Finlandia, fortepian)

W ciągu ostatnich kilku lat, wszechstronny i obdarzony wielką wyobraźnią fiński wirtuoz Paavali Jumppanen zyskał miano muzyka dynamicznego, o niemal nieograniczonych możliwościach, który dał się już poznać na arenie międzynarodowej jako solista, muzyk orkiestrowy, artysta nagrywający płyty, dyrektor artystyczny oraz częsty wykonawca muzyki współczesnej i awangardowej. Jumppanen wielokrotnie występował w Stanach Zjednoczonych, Europie, Azji i Australii, gdzie współpracował ze światowej sławy kompozytorami, takimi jak Boulez, Murail, Dutilleux czy Penderecki, a także z wieloma fińskimi artystami. The Boston Globe chwalił jego „pełną energii muzykalność”, a The New York Times jego „moc i niezwykłą gamę kolorów”. Ostatnimi czasy Paavali Jumppanen poświęcił się wykonywaniu kompletnych cykli sonat fortepianowych Beethovena i Mozarta. Często wykonywał wszystkie koncerty fortepianowe i sonaty kameralne Beethovena. Paavali Jumppanen studiował w Sibelius Academy w Helsinkach, a następnie współpracował z Krystianem Zimmermanem w Basel Music Academy w Szwajcarii, gdzie studiował w klasie organów, fortepianu i klawikordu. Jednym z najważniejszych mentorów dla Jumpannena pozostaje rosyjski pianista Konstantin Bogino. W skład stale poszerzającej się dyskografii Paavaliego Jumppanenena wchodzi „najlepsza jak do tej pory płyta z muzyką fortepianową Bouleza” (The Guardian, o trzech sonatach wykonanych na życzenie kompozytora, wydanych przez DGG) oraz kompletny cykl sonat fortepianowych Beethovena, wydany przez Ondine. Jumppanen spędził sezon 2011-12 jako profesor wizytujący na uniwersytecie Harvarda, gdzie na wydziale muzycznym studiował muzykologię i teorię, aby jeszcze bardziej zagłębić się w tematyce wiedeńskiej muzyki XVIII wieku.

Jakob Kullberg (Dania, wiolonczela)

Pochodzi z Danii i jest jednym z najbardziej aktywnych i wszechstronnych młodych duńskich instrumentalistów.

Studiował m.in. w Amsterdamie, Londynie, Zagrzebiu, Wiedniu i Kopenhadze u takich profesorów jak: Harro Ruijsenaars, Dmitri Ferschtman, Valter Despalj, Mats Lidström, Morten Zeuthen, czy Anner Bylsma.

Jest laureatem pierwszych nagród na międzynarodowych konkursach solowych i kameralnych, dwukrotnym zdobywcą Danish Grammy. W 2013 roku za swój koncert na płycie „Monumentum”, która była również nominowana do Gramophone Award w Londynie, otrzymał tytuł „Album Tygodnia” od Q2 Music w Nowym Jorku.

W 2011 roku otrzymał nagrodę „Gladsaxe Music Prize” i był jednym z „artystów-rezydentów” koncertujących m.in. w Tivoli Garden Concert Hall, Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym Carla Nielsena i z Orkiestrą Muzyki Nowej z Polski.

Wiolonczelista cieszy się wspaniałą współpracą z duńskim kompozytorem Perem Nørgårdem, który skomponował i zadedykował Jakobowi wiele dzieł.

fot. M. Szczepański

Marcin Markowicz (Polska, skrzypce)

Koncertmistrz NFM Filharmonii Wrocławskiej i drugi skrzypek Lutosławski Quartet. Dyrektor Artystyczny Festiwalu Ensemble oraz Akademii Orkiestrowej NFM. Studiował w Lubece (Edinger), Warszawie (Jakowicz, Lasocki) i Bostonie (Totenberg) oraz uczestniczył w wielu kursach prowadzonych m.in. przez Idę Haendel, Grigorija Zhislina i Juilliard Quartet. Jako solista i kameralista zapraszany na takie festiwale jak m.in. „Łańcuch”, Forum Lutosławskiego, Ankara Music Festival, Wratislavia Cantans, Klara Festival w Brukseli oraz Kneisel Hall Chamber Music Festival w USA, Hong Kong Festival of Performing Arts i Tongyeong International Music Festival. Współpracuje z takimi artystami jak Piotr Anderszewski, Kevin Kenner, Garrick Ohlsson, Jose Gallardo, Jacek Kaspszyk, Krzysztof Jakowicz, Michel Lethiec, Bartłomiej Nizioł, Tomasz Strahl, Agata Szymczewska, Uri Caine. Koncertował w większości krajów Europy a także w USA, Brazylii, Meksyku, RPA, Turcji, Chinach, Japonii, Singapurze i Korei Płd. Prowadzi kursy skrzypcowe i kameralne w Polsce i zagranicą oraz jest jurorem Konkursu im. G. Bacewicz we Wrocławiu. Jako koncertmistrz gościnny współpracuje z Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej oraz Polską Orkiestrą Radiową. Nagrywał dla CDAccord, DUX, Naxos, Odradek, NFM i dla Polskiego Radia. Jest również kompozytorem, laureatem I Konkursu im. A. Panufnika. Pisał na zamówieniem.in. Kwartetu Śląskiego, Lutosławski Quartet, Agaty Szymczewskiej oraz Festiwalu Wratislavia Cantans. Jest autorem muzyki teatralnej i filmowej. Jego kompozycje nagrane są przez CDAccord, NFM i Polskie Radio. Wykonawcami kompozycji Marcina Markowicza są m.in. Jakub Jakowicz, Agata Szymczewska, Alexander Gebert, Mats Lidström, Kwartet Śląski, Szymanowski Quartet i Lutosławski Quartet. W 2014 r. otrzymał Nagrodę Marszałka Województwa Dolnośląskiego „Wena” – za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury.

fot. K. Laksa

Marcin Masecki (Polska)

Pianista, kompozytor, dyrygent, aktywista, warszawiak. Jest liderem lub członkiem wielu niezwykle zróżnicowanych projektów, jego znakiem rozpoznawczym wirtuozowska fuzja stylistycznie odmiennych gatunków, oraz przekraczanie granic między tzw. sztuką wysoką a rozrywkową.

Jako pianista klasyczny wydał w 2017 Nokturny Chopina, które interpretuje na swoim legendarnym już pianinku – małym, średniej jakości, 6-oktawowym Kemblu. To jego piąta płyta z serii klasycznej. Do tej pory ukazały się: “Beethoven: Trzy Ostatnie Sonaty” (grane w stoperach i specjalnych słuchawkach wygłuszających, celem zbliżenia się do perspektywy głuchego kompozytora), bachowskie “Kunst der Fuga” (nagrane na stary dyktafon), “Bach: Rewrite” (koncerty klawesynowe Bacha grane na pianinach elektro-akustycznych, wspólnie z Piotrem Orzechowskim i Capellą Cracoviensis), oraz “Scarlatti” (dekonstrukcja sonat Scarlattiego przeplatane improwizacją, grane równocześnie na pianinie i fortepianie). Wspólnym mianownikiem jest zawsze nietypowe spojrzenie na kanon muzyki klasycznej, często poprzez zapożyczanie narzędzi wykonawczych od innych gatunków.

Masecki od 4 lat prowadzi swój Jazzband, grający do tańca. Ostatnio połączył siły z Janem Młynarskim, i jako Jazzband Młynarski-Masecki skupiają się na polskim jazzie przedwojennym. Ich płyta “Noc w Wielkim Mieście” odbiła się szerokim echem. Masecki często występuje również w duecie z perkusistą Jerzym Rogiewiczem, wykonując ragtime’y z drugiej dekady XX wieku.

Masecki od paru lat aktywnie współtworzy letni program Placu Defilad, kulturalnego podwórka Warszawy przy Teatrze Studio. Współtwórca cyklu “Dżemsesje klasyczne” – półformalnych spotkań muzyków mających na celu badanie elastyczności muzyki klasycznej i miejsca w niej na improwizację.

Jako kompozytor jest regularnie zapraszany przez festiwale i zespoły współczesne. Masecki pisze również do filmu (“Zimna Wojna”, “Obce Niebo”, “Fuck For Forrest”) oraz do teatru (“Solaris”, “Pasażerka”). Jest też członkiem zespołu Pictorial Candi, prowadzonego przez Candelarię Saenz Valiente, prywatnie jego żonę.

Od 10 lat jest ściśle związany z wytwórnią Lado ABC. Mieszka w Berlinie.

Piotr Tarcholik (Polska, skrzypce)

Ukończył Akademię Muzyczną  w Krakowie w klasie Ewy Szubra-Jargoń, swoje umiejętności doskonalił później pod okiem Grigorija Zhislina oraz Wiesława Kwaśnego.

Laureat  konkursu Jeunesse Musicales w Weikersheim oraz Konkursu Mozartowskiego w Krakowie. Współzałożyciel i lider zespołu  Sinfonietta Cracovia, gościnny koncertmistrz Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Krakowie, w latach 1998-2004 koncertmistrz orkiestry Sinfonia Varsovia. Od września 2004 jest I koncertmistrzem NOSPR, z którą występował wielokrotnie jako solista oraz dokonał wielu nagrań archiwalnych, w tym II Koncertu skrzypcowego Sergiusza Prokofiewa, obydwu koncertów Tadeusza Paciorkiewicza, Samuela Barbera oraz Giya Kanchelego.

Koncertował  w wielu krajach Europy, USA oraz Japonii, występował na najważniejszych europejskich festiwalach muzycznych, często jako gościnny koncertmistrz.

Jest regularnym gościem  Schiermonnikoog Kamermuziek Festiwal w Holandii. Jako solista współpracował z orkiestrami: Sinfonia Varsovia, NOSPR, Polską Orkiestrą Kameralną, Cappella Cracoviensis, Sinfonietta Cracovia, większością polskich orkiestr filharmonicznych oraz Przemyską Orkiestrą Kameralną, którą od 2003 prowadzi od pulpitu koncertmistrza.

Jest prymariuszem Nospr String Sextet oraz członkiem tria TesTar. Z  Moniką Wilińską-Tarcholik, tworzy duet sonatowy, który ma na swoim koncie cztery albumy CD, wysoko oceniane przez krytyke muzyczną.

Artysta dokonał wielu nagrań płytowych (m.in. dla firmy Dux, CD Accord, Chandos Records, Virgin Classics) oraz radiowych.

Prowadzi klasę skrzypiec w Akademii Muzycznej w Krakowie, jest wykładowcą wielu kursów mistrzowskich w Polsce, Holandii, we Włoszech oraz na Litwie.



Organizator

Partnerzy